Το Αργοστόλι είναι πόλη της Κεφαλονιάς και πρωτεύουσα του Νομού Κεφαλληνίας. Κατά την απογραφή του 2001 είχε 9.037 κατοίκους. Είναι επίσης πρωτεύουσα της επαρχίας Κραναίας που περιλαμβάνει το νότιο και νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού.  Ο κόλπος του Αργοστολίου που το περιβάλει είναι ένα από τα ασφαλέστερα λιμάνια του κόσμου.
Ιστορία:
Από το 1600 περίπου φαίνεται πως άρχισε να οικίζεται η περιοχή κοντά στον Κούταβο και ιδιαίτερα από τη μεριά που σήμερα είναι η περιοχή της Γέφυρας και η Σισιώτισσα. Η λύση για μια νέα πόλη που να έχει όσο δυνατό καλύτερες προδιαγραφές με πρώτη αυτή του ασφαλή λιμένα θα προκύψει αργότερα, όταν το 1757 θα αποφασιστεί να μεταφερθεί η πρωτεύουσα από το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου εκεί κοντά στον Κούταβο, όπου υπήρχε ένας οικισμός επί το πλείστον από ψαράδες, ένα επίνειο του Κάστρου που ονομαζόταν Tener della Scala di Cefalonia. Παλαιότερα το λιμάνι του νησιού υπήρχε εκεί στον Κούταβο, το Porto de la Zephalonia ή Porto de l’ Arsenal, στο μυχό. Από το 1757 και μετά το Αργοστόλι άρχισε να μεγαλώνει σταδιακά. Όταν τα επτάνησα πέρασαν στους Άγγλους περίπου το 1810 η Κεφαλλονιά όπως και τα άλλα Επτάνησα είχε το δικό της Άγγλο κυβερνήτη. Ένας από αυτούς ήταν ο De Bosset, ο οποίος έκανε πολλά έργα στο Αργοστόλι και ήταν ο δημιουργός της γέφυρας του Αργοστολίου. Η γέφυρα αυτή μήκους περίπου ενός χιλιομέτρου συνέδεε το Αργοστόλι με την απέναντι πλευρά του κόλπου του Αργοστολίου. Η παλαιά πόλη του Αργοστολίου ήταν κατά πολύ γραφικότερη από τη σημερινή αφού περιείχε πολλά μεγάλα κτίρια με Ιταλικές επιρροές στην αρχιτεκτονική τους. Η παλαιά πόλη του Αργοστολίου ήταν πόλη κατά πολύ γραφικότερη από την σημερινή. Η προσεισμική πόλη χαρακτηριζόταν από πολλά επιβλητικά αρχοντικά και μέγαρα, με ιταλικές επιρροές στην αρχιτεκτονική των σπιτιών του με αναγεννησιακά και μπαρόκ στοιχεία. Το Αργοστόλι, επίσης ήταν η δεύτερη πόλη στην Ελλάδα που ηλεκτροφωτίστηκε. Ένα από τα «μυστήρια» του Αργοστολίου είναι οι Καταβόθρες, ένα σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο.


                                                    από:
                                           el.wikipedia.org

Argostoli (Modern: Greek: Αργοστόλι, Ancient/Katharevousa: -ον, -on) has been the capital and administrative centre of Kefalonia, Greece, since 1757, following a population shift down from the old capital of Agios Georgios (also known as Kastro) to take advantage of the trading opportunities provided by the sheltered bay upon which Argostoli sits. Argostoli developed in to one of the busiest ports in Greece, leading to prosperity and growth, but between 1866 and 1999 the administrative borders changed little. Following the “Kapodistrias Law” of 1997, communities around the town united to form a larger Municipality of Argostoli, which now includes the settlements of Spilia, Helmata, Kompothekrata, Lassi, Minies and ten former communities: Agona, Davgata, Dilinata, Zola, Thinia, Kourouklata, Nifi, Troyiannata, Faraklata and Farsa. The 2001 census recorded a population of 12,589 in the Argostoli municipality. Its largest towns are Argostóli (pop. 9,037), Dilináta (739), Farakláta (411), and Kardakáta (362).
To the east of Argostoli, at the end of the bay, beneath the aforementioned Castle of St. George, sits the Koutavos Lagoon, a feeding ground for the Loggerhead turtles (Caretta caretta). Now a nature reserve, the Koutavos Lagoon was once an almost impassable swampmosquitoes and malaria were rife. Under the British governor of the island, General Sir Charles James Napier, a wooden bridge was constructed across the lagoon in 1813 by Colonel Charles Philip de Bosset, a Swiss engineer in the employ of the British army.

Four years later stone arches were added and, after some 26 years, the entire bridge was rebuilt in stone. In continuous use until 2005, this narrow bridge is now closed to traffic, awaiting renovation by the Greek Ministry of Culture. Almost halfway along the Drepano Bridge stands a stone column built by the British to celebrate their presence.

The coastal road out of Argostoli to the west was known during the Venetian period as the ‘Piccolo Gyro’. Along the Piccolo Gyro, in the Vlikha area facing Lixouri, lie the ‘Swallow Holes’ of Katovothres, a geological phenomenon. Sea water disappears underground and travels under the island, re-emerging some fourteen days later in the Karavomylos area of Sami, having passed through the nearby, underground Melissani lake. The power of this sea water was harnessed, in 1835, to power a water mill. Further along the Piccolo Gyro is the Agion Theodoron lighthouse, named after the small adjacent church. More commonly known as the Fanari lighthouse, this too was built during the British occupation, in 1829. The original building was destroyed in the earthquake of 1953, the recently restored present structure was rebuilt, complete with Doric-style columns, from the original plans.

Buildings that weren’t shattered by German bombing in 1943 were destroyed in 1953 by the earthquake that razed virtually all of Kefalonia, apart from the Fiskardo

Opposite the Archaeological Museum of Argostoli are the law courts, originally constructed by the British with stone from the Cyclopean site at nearby Krani. Along Lithostroto, next to the Catholic Church, is a tiny museum (open some mornings and most evenings) dedicated to the soldiers of the Acqui Division. A little further along is the Bell Tower. Rebuilt in 1985 to house the original clock mechanism. where area, to the ground.


                                                               from:
                                                       en.wikipedia.org