Το νησί πήρε το όνομά του από τον μυθικό Κέφαλο, ο οποίος έφτασε στο νησί ως πρόσφυγας από την Αθήνα ή απο το ελληνικό φύλο των Κεφαλλήνων ή Κεφαλλάνων που κατοικούσε στο νησί και στις γύρω περιοχές (ΑΥΤΑΡ ΗΓΕΝ ΟΔΥΣΣΕΥΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΑΣ ΜΕΓΑΘΥΜΟΥΣ).
ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ
Η Κεφαλονιά (Κεφαλληνία) είναι το μεγαλύτερο και το πιο ορεινό νησί των Επτανήσων. Βρίσκεται απέναντι από την είσοδο του Πατραϊκού Κόλπου, βόρεια της Ζακύνθου και νότια της Λευκάδας. Θεωρείται, σύμφωνα με πρόσφατες ιστορικές απόψεις, ότι αυτή είναι, στην πραγματικότητα, η Ιθάκη του Ομήρου, με την οποία έχουν ασχοληθεί τόσοι πολλοί μελετητές. Το νησί έχει έκταση περίπου 781 τ.χλμ. και σε αυτό κατοικούν περίπου 34.544 κάτοικοι. Μεγάλο μέρος της έκτασης του καταλαμβάνει η οροσειρά Αίνος με σημαντικότερες κορυφές τις Μέγας Σωρός (1.628μ.), Αγία Δυνατή (1.131μ.), Ευμορφία (1.043μ.) και Κόκκινη Ράχη (1.078μ.) Οι σημαντικότερες πεδιάδες είναι αυτές της Κραναίας, της χερσονήσου Παλικής, του Αρακλείου και της Σάμης.
Οι ακτές της Κεφαλονιάς σχηματίζουν πολλούς κόλπους και ακρωτήρια. Σπουδαιότεροι κόλποι είναι της Σάμης, του Μύρτου, του Λουρδά, του Αθέρα, του Φισκάρδου, του Λιβαδιού, του Αργοστολίου γνωστός και ως Κουτάβου. Κυριότερα ακρωτήρια είναι (αρχίζοντας από το νότο και προχωρώντας με ανατολική κατεύθυνση) η Μούντα, η Κάπρος, το Σαρακήνικο, ο Μύτικας, το Κεντρί, το βορεινό Δαφνούδι, στα βορειοδυτικά ο Αθέρας, στα δυτικά τα Ορθολίθια, η Σκίζα και ο Γερόγομπος και νοτιότερα το Ακρωτήρι και η Αγία Πελαγία, ο Λιάκας, ο Καστανάς κ.ά. Οι ακτές είναι γενικά βραχώδεις και απότομες προς το Ιόνιο, ενώ έχουν ηπιότερους σχηματισμούς προς την ανατολική πλευρά.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα σπήλαια του νησιού, όπως τα βαραθρώδη Μελισσάνη, Αγκαλάκι, Αγίων Θεόδωρων, Ζερβάτη, η Σπηλιά Δρογκαράτη, το σπήλαιο Σάκκου κ.ά. Η παραλία Μύρτος στην βορειοδυτική πλευρά του νησιού έχει ψηφιστεί 11 φορές ως η καλύτερη ελληνική θάλασσα σύμφωνα με την ετήσια ψηφοφορία του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. Επανειλημμένα έχει χαρακτηριστεί ως η ωραιότερη παραλία της Μεσογείου και έχει περιληφθεί στον κατάλογο των ωραιότερων παραλιών του πλανήτη. Στην δυτική πλευρά του νησιού και συγκεκριμένα στην Παλική μπορεί κανείς να επισκεφτεί τις εξίσου όμορφες παραλίες των Πετανών και της Πλατιάς Άμμου.
Αρκετές σεισμικές δονήσεις πλήττουν την περιοχή κάθε χρόνο. Το 1953 ένας τρομερός σεισμός σχεδόν κατέστρεψε το νησί, αφήνοντας "όρθιο" μόνο το βορειότερο μέρος της νήσου, την χερσόνησο της Ερίσσου όπου και ο παραδοσιακός οικισμός του Φισκάρδου.
Ένα μεγάλο μέρος από τα επώνυμα των κατοίκων της Κεφαλλονιάς έχει την κατάληξη "-άτος".
Ένας μεγάλος αριθμός τουριστών επισκέπτεται το νησί κάθε χρόνο, τους οποίους η Κεφαλλονιά είναι έτοιμη να φιλοξενήσει. Οι επισκέπτες αυξήθηκαν από την στιγμή που το βιβλίο "Το μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι" έγινε ταινία (2001), η οποία γυρίστηκε στο νησί.
Ένα μεγάλο μέρος των οικισμών της Κεφαλονιάς έχει την κατάληξη "-άτα", όπως τα Λουρδάτα, Φαβάτα, Δελαπορτάτα κ.λ.π. Το φαινόμενο αυτό παρατηρείται κυρίως απο τον ΙΓ΄αιώνα μ.Χ. και μετά. Εικάζεται ότι ο αριθμός των χωριών-οικισμών της Κεφαλονιάς είναι 364 όσες και οι μέρες του χρόνου. (Αρκετά από αυτά δεν κατοικούνται πλέον),
Στο νησί υπάρχουν δύο μεγάλα μοναστήρια. Το ένα είναι το μοναστήρι του Αγ. Ανδρέας Μηλιαπιδιάς , το οποίο βρίσκεται στο σημερινό δήμο Λειβαθούς και το άλλο βρίσκεται στο κέντρο του νησιού, στην κοινότητα Ομαλών και είναι αφιερωμένο στον προστάτη της νήσου Αγ. Γεράσιμο. Αμφότερα είναι γυναικεία.
Ιδιαίτερο θρησκευτικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η εμφάνιση φιδιών κατά το δεκαπενταύγουστο στα χωρία Αργίνια και Μαρκόπουλο του δήμου Ελειού - Πρόννων. Τα φιδάκια σύμφωνα με την παράδοση εμφανίζονται μόνο αυτές τις ημέρες με τη χάρη της Παναγίας. Τα δύο χωρία μαζεύουν τα άκακα αυτά φίδια και τα προσφέρουν για αφή στους πιστούς, στις εκκλησίες τους που είναι αφιερωμένες στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Την πολύ όμορφη θέα του Ιονίου πελάγους μπορεί κανείς να θαυμάσει από τα δυτικά, στην Σκάλα, μέχρι τα βόρεια στο Φισκάρδο.
Από το νησί και συγκεκριμένα από το χωριό της Κοντογεννάδας (Κοντογεννάδα) στην Παλική κατάγεται και ο γνωστός, από τις ανασκαφές στην Σαντορίνη, αρχαιολόγος Σπυρίδων Μαρινάτος. Έτερος παλαιότερος αρχαιολόγος καταγόμενος από την Κεφαλονία ήταν και ο Παναγής Καββαδίας, ανασκαφέας της Αρχ. Επιδαύρου.
ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Η Κεφαλονιά κατοικείται διαρκώς από την παλαιολιθική εποχή. Κατά τους ομηρικούς χρόνους αποτέλεσε τμήμα του βασιλείου της Ιθάκης. Υπάρχει μάλιστα και αναφορά στην Οδύσσεια στους "μεγάθυμους Κεφαλλήνες", που αποτελούσαν το στρατό του Οδυσσέα. Έχει διατυπωθεί και η άποψη πως η ομηρική Ιθάκη ήταν η Κεφαλονιά.
Κατά την αρχαιότητα άκμασαν τέσσερις πόλεις, οι οποίες ήταν ανεξάρτητα κράτη. Η Κράνη, οι Προννοί, η Σάμη και η Πάλη. Το νησί κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους και κατά το μεσαίωνα αποτέλεσε τμήμα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Υπήρξε μάλιστα και έδρα του Θέματος της Κεφαλληνίας, που περιλάμβανε και τα γειτονικά νησιά του Ιονίου.
Κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς, τους Ενετούς και για λίγα χρόνια από τους Τούρκους. Επανήλθε στην κυριαρχία της Βενετίας μέχρι το 1797, οπότε την κατέλαβαν οι Γάλλοι. Κατά τη σύντομη γαλλική κατοχή, ο λαός του νησιού εξεγέρθηκε, επηρεασμένος από τη Γαλλική Επανάσταση και ανέτρεψε το φεουδαρχικό καθεστώς, το οποίο αποκαταστάθηκε μετά την κατάληψη των νησιών του Ιονίου απ' τους Ρώσους και τους Τούρκους, οι οποίοι δημιούργησαν το προτεκτοράτο της Νήσων Ιονίου Πολιτείας. Μετά από νέα σύντομη γαλλική κατοχή, η Κεφαλονιά καταλήφθηκε από τους Άγγλους και το 1814 αποτέλεσε τμήμα του προτεκτοράτου Ενωμένα Κράτη των Ιονίων Νήσων. Για την απαλλαγή από την Αγγλοκρατία σημειώθηκαν πολλές εξεγέρσεις, με σημαντικότερη αυτή του 1848-49, στην οποία πρωτοστάτησε το Κόμμα των Ριζοσπαστών, που διακήρυσσε την Ένωση με την Ελλάδα και την κοινωνική μεταρρύθμιση. Το 1864 το νησί εντάχθηκε στο ελληνικό βασίλειο. Ο ριζοσπαστισμός του λαού της Κεφαλονιάς εκφράστηκε και στη συνέχεια, με την ανάπτυξη ισχυρού σοσιαλιστικού κινήματος.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου το νησί κατέλαβαν, για μικρό χρονικό διάστημα, οι γαλλικές ναυτικές δυνάμεις. Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο καταλήφθηκε από τους Ιταλούς, που απέβλεπαν στην ενσωμάτωση της Επτανήσου στην Ιταλία. Με την ιταλική συνθηκολόγηση, το 1943, οι Γερμανοί κατέλαβαν την Κεφαλονιά και μετά από μεγάλη μάχη με τους 12.000 Ιταλούς στρατιώτες της Μεραρχίας Acqui που επιθυμούσαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, εκτέλεσαν τους περισσότερους απ' αυτούς. Στην Κεφαλονιά αναπτύχθηκε ισχυρό κίνημα Αντίστασης από το ΕΑΜ, ενώ κατά την περίοδο του Εμφυλίου δόθηκαν πολλές μάχες μεταξύ του κυβερνητικού στρατού και των ανταρτών, που δρούσαν στο νησί μέχρι τα τέλη του 1949.
Η Κεφαλονιά πλήγηκε από τους μεγάλους σεισμούς του 1953, όταν ισοπεδώθηκαν όλα σχεδόν τα οικήματα του νησιού. Έχοντας ιστορικά την τάση προς τη μετανάστευση, οι Κεφαλονίτες διέπρεψαν σε πολλούς τομείς στα μέρη όπου εγκαταστάθηκαν. Η μετανάστευση συνεχιζόταν με γρήγορους ρυθμούς, μέχρι και πρόσφατα.



                                       από Βικιπαίδεια
                                http://el.wikipedia.org

The island of Kefalonia, also known as Cephallenia, Cephallonia, Kefallinia, or Kefallonia (Ancient Greek: Κεφαλληνία; Modern Greek: Κεφαλονιά or Κεφαλλονιά; Italian: Cefalonia), is the largest of the Ionian Islands in western Greece, with an area of 350 sq. miles. It is also the larger of the two islands forming the Kefalonia and Ithaka Prefecture, and contains eight of the prefecture's nine municipalities or communities. (Ithaca is on a separate island.)

The island is named after the mythological figure Cephalus (Ciphalis), although some hold its name literally means "island with a head", referring to the island's shape; the name "Ciphalis" is derived from the Greek word for "head".
The capital of the Kefalonia prefecture is Argostoli. The island's population is nearly 45,000; it previously was home to the fastest growing population in Greece, with a growth rate of 35% to 40% during the 1990s. It was officially 36,404 at the census of 2001. The size of the island is ca. 800 km2 (300 mi2), and the present population density is 55 people per km2 (140/mi2), with Argostoli home to one-third of the island's habitants. Lixouri is the second major settlement, and the two towns together account for almost two-thirds of the prefecture's population.

Kefalonia is located in the heart of an earthquake zone, and dozens of minor or unrecorded tremors occur each year. In 1953, a massive earthquake almost destroyed settlement on the island, leaving only Fiscardo in the north untouched.

Most of the Kefalonia population have surnames ending in "-atos". Almost every community in Kefalonia has a name ending in "-ata", such as Valsamata, Frangata, Lourdata, Favata, Delaportata, and others.

In the ancient period, before it was named Kefalonia, the island was known to have a population of only 100 to 300; at the ancient founding of Kefalonia, the population trebled to around 500 - 1,000 people. The population grew steadily, until it reached 10,000 in the mid-20th century, with the total topping 20,000 by the 1970s.
Nature The most important natural sight might may be the mellisani and the Drogarati cave. The top of the mountain Ainos is covered with Abies cephalonica trees and is declared a natural park. Kefalonia is also well known for its endangered loggerhead turtle population which nest at Kaminia beach under the watchful protection of the Sea Turtle Protection society.[1]

Archaeology
 In late 2006 a Roman grave complex was uncovered as excavations took place for a new hotel in Fiscardo. The structures date to Roman times—between the second century B.C. and the fourth century A.D. Archaeologists described it as the most important find of its kind ever made in the Ionian Islands. Inside the tomb five burial sites were found, including a large vaulted grave and a stone coffin, along with gold earrings and rings, gold leaves that may have been attached to ceremonial clothing, glass and clay pots, bronze artefacts decorated with masks, a bronze lock and copper coins. The tomb had escaped the attentions of grave robbers and remained undisturbed for thousands of years. In a tribute to Roman craftsmanship, when the tomb opened the stone door easily swung open on its stone hinges. Almost next to the tomb a Roman theatre was discovered, so well preserved that the metal joints between the seats were still intact.

In World War II, the island was occupied by Axis powers. Until late 1943, the occupying force was predominantly Italian - the 33rd Infantry Division Acqui plus Navy personnel totalled 12,000 men - but about 2,000 troops from Nazi Germany were also present. The island was largely spared the fighting, until the armistice with Italy concluded by the Allies in September 1943. Confusion followed on the island, as the Italians were hoping to return home, but German forces did not want the Italians' munitions to be used eventually against them; Italian forces were hesitant to turn over weapons for the same reason. As German reinforcements headed to the island the Italians dug in and, eventually, after a referendum among the soldiers as to surrender or battle, they fought against the new German invasion. The fighting came to a head at the siege of Argostoli, where the Italians held out. Ultimately the German forces prevailed, taking full control of the island, and five thousand of the nine thousand surviving Italian soldiers were executed as a reprisal by German forces. While the war ended in central Europe in 1945, Kefalonia remained in a state of conflict due to the Greek Civil War. Peace returned to Greece and the island in 1949.

The Great Earthquake of 1953
Kefalonia is just to the east of a major tectonic fault, where the European plate meets the Aegean plate at a slip boundary. This is similar to the more famous San Andreas Fault. There are regular earthquakes along this fault.

A series of four earthquakes hit the island in August 1953, and caused major destruction, with virtually every house on the island destroyed. The third and most destructive of the, quakes took place on August 12, 1953 at 09:24 UTC (11:24 local time), with a magnitude of 7.3 on the Richter scale. Its epicentre was directly below the southern tip of Kefalonia, and caused the entire island to be raised 60 cm higher, where it remains, with evidence in water marks on rocks around the coastline.

This 1953 disaster caused huge destruction, with only regions in the north escaping the heaviest tremors and houses there remaining intact. Damage was estimated to run into tens of millions of dollars, equivalent to billions of drachmas, but the real damage to the economy occurred when residents left the island. An estimated 100,000 of the population of 125,000 left the island soon after, seeking a new life elsewhere.

Airport
Kefalonia has one airport, Kefalonia Island International Airport, with a runway around 2.4 km. in length, located about 10 km south of Argostoli. Almost every scheduled flight is an Olympic route, flying mainly to and from Athens, although there is an Ionian Island Hopper www.airsealines.com service 3 times a week calling at Kefalonia, Zante and Lefkas. In summer the airport handles a number of charter flights from all over Europe.

Recreation
The island is covered by dense vegetation and offers a great range of natural beauty, including beaches—many of them inaccessible from land—and spectacular caves. Mirtos, the most famous of these beaches, is a major tourist attraction, and has been ranked fifth worldwide for its beauty. Fishing is very common throughout the waters within and around the island, and the harbours of Argostoli and Lixouri are the main fishing centres.
 
                                         from Wikipedia
                                  http://en.wikipedia.org